+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1389ساعت 11:55  توسط فاطیــما
روزی که مادرم را در میان وحشت کبود بنفشه ها به سمت پیوند همیشگی اش با جارو و نجانب و قابلمه می بردند فریاد زدم: "نه مادرم حیف است مادرم هیچ وقت خود را د آینه ای لخت ندیده ست..."